Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2010

Η Μάχη της Μαντινάδας

Για να δεις την σχετική ιστορία, πάτα εδώ

Κιχώτη που με ρώτησες,
το όνομα πιο είναι,
ευθύς και γώ σου απαντώ,
εις απορία αυτήνε:

Α. ντώνης
Γ. αλάνης
ιος (τση ματινάδας),
ο Κούλογλου εκόλλησε
και' γινε τση ...ριμάδας!!!

Θα επανέλθω κι εις εσέ,
καλέ μου Δον Κιχώτη,
μα πρέπει να τ' ακούσει 'δα,
αυτήν που είχα πρώτη:

Να σου το γράψω ήθελα,
Κούλα, αυτό το κάτι,
άμα συμβεί και λείψω 'γω,
έχ' αντικαταστάτη!!!

Είπα σου πως η ρίμα σου,
είναι πετυχεμένη,
ορθά-κοφτά τα λόγια σου,
νόημα δεν χωλαίνει...

Ετούτα εδώ τα λόγια σου,
πολύ με συγκινήσαν,
αγίξαν την ψυχούλα μου,
κι ένα φιλί αφήσαν...

Εγώ δεν νιώθω μόνος μου,
σε τούτην την πορεία,
μάλλον είναι πού 'μπλεξα,
μ' αυτήν τη ...συμμορία!!!

Τα λόγια σου τα όμορφα,
τα μοσχομυρισμένα,
τά 'βαλα στην καρδούλα μου,
κεί 'ναι φυλακισμένα!!!

Πολλά λοιπόν τα είπαμε,
και μού 'ρχεται να κλάψω,
αστείο κάτι θε να βρώ,
κι αμέσως να το γράψω...

Να επιστρέψω γρήγορα,
εις τις παλιές συνήθειες,
να "κοκκινήζω"τα στραβά,
πράσινες στις αλήθεις...

Την Κούλα να προσέχετε,
εσείς οι γύρω-γύρω,
όσοι την κοκκινήζετε,
τα μύρια θα σας σύρω!!!

Κι όσο για 'σένανε κιοφτέ,
που την πορτοκαλίζεις,
θά 'ρθει καιρός που θα το δεις,
κάτω θα γονατίζεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου